135mm Blog

Recente foto's met leuke verhalen, weetjes en anektdotes

Wedding material

Dit artikel werd geschreven door Roeland op Thursday, 1 September, 2011

Huwelijksfoto

Dit wordt een eerder technisch artikel: welk materiaal heb ik altijd mee bij een huwelijksreportage. Gelijkaardig aan dit artikel over mijn fotomateriaal, maar deze keer met de nadruk op huwelijksfotografie. Meer dan waarschijnlijk zal er hier en daar ook een hint gegeven worden naar de redenen waarom je geen huwelijksreportage kan aanbieden voor 500€ (en vergelijkbare Aldi-prijzen). Wordt ongetwijfeld een lijvig stuk, dus hier gaan we!

Eerst en vooral spreek ik hier over een huwelijksreportage van een ganse dag. Het spreekt voor zich dat enkel een reportage van een 15 minuten durend burgerlijk huwelijk minder materiaal vraagt dan een hele dag met alles erop en eraan. Ik ben zelf niet meteen het type fotograaf dat aan een kleine tas met de basics genoeg heeft, dus ik sleur wel wat mee op zo een dag.

Fototas

Eerst en vooral is er een rugzak met camera’s en lenzen. Uiteraard is dit het belangrijkste van alles: geen camera, geen foto’s. In deze tas vind je terug:

* Nikon D3: het werkpaard, hoofdcamera
* Fuji S5 Pro: backup- en tweede camera
* Fuji x100: compactcamera, maar super beeldkwaliteit. Voor de ECHTE noodgevallen.
* Objectief 14-24mm f2.8
* Objectief 24-70mm f2.8
* Objectief 70-200mm f2.8: schitterende lens voor de portretfoto’s op locatie
* Objectief 15mm f2.8 fisheye: weinig gebruikt, maar leuk voor een originele look
* Objectief 50mm f1.8: lichtsterk en superscherp, must have!
* Objectief 105mm f2.8 macro: ideaal voor detailfoto’s van ringen, decoraties,…
* Objectief 24mm PC-E: tilt-shift lens voor een creatieve look bij portret of overzichtsfoto
* SB-800 reportageflits met een off-camera TTL-kabel
* Reservebatterijen en -accu’s voor camera’s en flits
* Geheugenkaartjes: Sandisk 8Gb als standaard. Te veel om te tellen intussen
* Microvezel-doekjes en enkele andere “kuisspullen” voor noodgevallen (of natte omstandigheden)
* Businesscards

Enkele bemerkingen en wat toelichting. Eerst en vooral aangaande de camera’s. Belangrijkste van alles: een backup-camera is een must. Laat daar al meteen een verschil zitten vergeleken met een fotograaf die aan dumpingtarieven denkt te kunnen werken: veel van hen, vaak amateurfotografen, denken dat er met een digitale camera niks fout kan gaan. Je zal zo iemand maar ingehuurd hebben als koppel net op de dag dat die ene camera vastloopt op een corrupt geheugenkaartje, bezwijkt onder de hevige regenval of op de grond belandt in het gewoel bij het buitengaan van kerk of gemeentehuis. Het hoeft overigens niet altijd een fataal defect te zijn: een onbewust en verkeerdelijk ingestelde optie ergens diep in het menu kan soms een camera virtueel onbruikbaar maken in bepaalde omstandigheden. En in een 10 minuten durende burgerlijke plechtigheid heb je echt geen tijd om even te gaan grasduinen in menu’s.

Kortom: een tweede camera is een must. Overigens, de enige plaats wat mij betreft om die backupcamera te vervoeren tijdens de reportage is in je tas of beter nog rond je nek of over je schouder. Een reservecamera die in een tas zit in de koffer van je wagen, is hetzelfde als GEEN reservecamera. Of was je van plan als fotograaf de plechtigheid stil te leggen om snel naar de parking te hollen als er iets misgaat?

De noodzaak van een reservecamera, en bij uitbreiding “reservemateriaal” in het algemeen, is dus hopelijk wel duidelijk. Dat dat reservemateriaal niet gratis uitgedeeld wordt lijkt me ook aannemelijk, dus jammer genoeg bepaalt dit ook voor een deel de hogere kostprijs van een huwelijksreportage. Hoe je dat reservemateriaal concreet invult is vaak een persoonlijke keuze. Zo zijn er fotografen die omwille van gebruiksgemak en continuïteit kiezen voor twee identieke camera’s, of toch minstens twee camera’s uit eenzelfde reeks of merk. Ik zelf wijk hier heel bewust van af. Van bij het begin was ik verliefd op de Fuji S5: een heel specifieke look voor onbewerkte beelden en een dynamisch bereik dat tot op de dag van vandaag zelden geëvenaard wordt. Eén minpunt: de camera is vreselijk traag. En die traagheid maakt hem voor mij moeilijk bruikbaar bij een hectische huwelijksreportage. Maar als tweede camera is hij nog altijd perfect, ondanks het feit dat hij officieel al “stokoud” is. Hij wordt dan ook gekoesterd en onderhouden als een baby, want ik zal hem missen als hij de geest geeft.

Trouwens, de combinatie D3 en S5 heeft voor mij nog een voordeel: de full-frame sensor van de D3 in combinatie met de cropsensor van de S5 heeft mijn voorkeur, in tegenstelling tot veel andere fotografen. Door op een slimme manier de juiste objectieven te gebruiken op de juiste camera, heb ik altijd extra tele of extra groothoek waar ik dat wil. Bijvoorbeeld: door op de receptie te werken met de 70-200 op de S5, krijg ik in feite een 300 mm tele, ideaal voor candid-portretten van de gasten. Geheel ter zijde trouwens: hier bewijst de Fuji echt zijn waarde. De ervaring leert me dat dergelijke candidshots uit de Fuji in 99% van de gevallen (mits correct belicht uiteraard, maar die opmerking geldt altijd) gewoon bruikbaar zijn zonder enigie correctie, dus geen kleur- of contrastaanpassingen. Letterlijk RECHT uit de camera. Een serieuze tijdsbesparing dus.

Dezelfde persoonlijke voorkeur geldt voor reserve-opties voor de objectieven. Elk objectief twee keer kopen en meesleuren is natuurlijk niet echt een optie, maar toch zijn er wel overlappingen. De 50mm prime zou met wat meer loopwerk (en cropwerk achteraf) de 24-70 kunnen vervangen. De fisheye en de 24mm PC-E kunnen de 14-24 vervangen,… Een en ander zou neerkomen op “plan trekken” of toegevingen doen, maar wel genoeg zekerheid om foto’s te garanderen van elke moment. Liever foto’s die iets te wijd of tele zijn, dan helemaal geen foto’s…

Op de echt hectische en belangrijke momenten van een reportage, typisch de burgerlijke plechtigheid, het uitwisselen van de ringen en dergelijke, zorg ik dat beide camera’s voorzien zijn van een objectief waarmee ik altijd de “veilige beelden” kan maken. Bij de “tragere” gedeelten van een misviering kan je bijvoorbeeld de ene camera uitrusten met tele en de andere met groothoek, maar bij de belangrijkste en cruciaalste momenten doe ik dat dus niet. Dan is bijvoorbeeld de D3 voorzien van de 24-70 en de S5 van de 50mm. Omdat ik weet dat ik met beide camera’s op die manier de essentie kan vastleggen. Zo is de 70-200, omwille van de kortste scherpstelafstand van bijna 2 meter, voor mij niet geschikt voor het uitwisselen van de ringen of het ondertekenen van de acte bijvoorbeeld: in veel gevallen (kleine kapel, krap gemeentehuis,…) heb je nu eenmaal niet genoeg plaats hiervoor.

Het zal intussen wel duidelijk zijn. Hoewel het neerkomt op voorkeuren en persoonlijke smaak, toch zit er redelijk wat denkwerk achter de materiaalkeuze. En dat was dan enkel maar de cameratas. Er zijn namelijk nog wat dingen die standaard mee gaan bij een reportage.

Fototas

Zo is er een tweede tas met enkel flitsapparatuur. Hierin zit:

* Een Elinchrom Quadra pack met één flitskop en kabel
* Een Metz MZ-54 reportageflits
* Kleur-en correctiefilters voor beide flitsen
* Pocketwizzards (Wireless triggers voor de flitsen)
* Een berg kabeljtes, connectors,…
* Een berg reservebatterijen

Deze tas, in combinatie met een doorflitsparaplu en lampstatiefje, geeft me licht los van de camera waar ik dat wil. Niet voor tijdens kerkdienst of burgerlijk huwelijk uiteraard (dan blijft deze tas in de auto), maar bijna altijd gebruikt bij de fotoshoot op locatie, de openingsdans,…

Een opmerking bij het gebruik van flitslicht trouwens: ik vermijd direct, on-camera flitslicht als de pest. Als het een beetje kan, gebruik ik zeker in kerk en gemeentehuis nooit flitslicht, of in het beste geval als invulflits, nooit als hoofdlicht. Direct flitslicht is lelijk, hard, plat en karakterloos. Dit verandert echter helemaal als dat licht komt van een andere richting dan de camera: door te spelen met licht en schaduw en de aard van het flitslicht (door middel van paraplu, softbox,…) zorg je voor karakter en sfeer, en kan je de aandachtspunten in je beeld sturen. Met wat creativiteit en technische kennis, tover je met een flits en kleurfilter een druilerige avond om tot wat eruit ziet als een warme zonsondergang. En die extra mogelijkheden zijn dus de bestaansreden voor die tweede tas, vol met flitsapparatuur.

Deze twee tassen zijn dus voor mij het onontbeerlijke materiaal voor een huwelijksreportage. En toch komt er meestal nog wat meer terecht in de koffer van de wagen. Niet altijd en zeker niet noodzakelijk, maar toch:

* Een laptop en wat erbij hoort (externe harddrive, acculader,…)
* Acculaders,…
* …

Deze dingen dienen dan eigenlijk puur als tijdsbesparing achteraf. Op een avondfeest zijn er bijvoorbeeld wel enkele “rustmomenten” voor de fotograaf. De gasten zitten te genieten van hun feestmaal of zitten nadien wat na te praten. Als fotograaf is dat vaak ook het eerste rustmoment na pakweg 12 uren non-stop fotograferen en rondlopen. Soms gebruik ik die rustige momenten dan om al wat kaartjes leeg te maken, de bestanden in het archief (Lightroom) te brengen en dergelijke. Kaartjes kopiëren naar een harde schijf is iets wat namelijk wel even duurt. Zelfs de snelste kaartjes en kaartlezers doen er vaak enkele uren over om alles veilig in het archief te brengen. Als je dus op het avondfeest hiervan al een uurtje of twee kan meepikken, dan is dat mooi meegenomen. Let wel op: wis nooit je kaartjes tot je zeker bent dat al de foto’s veilig in je archief zitten THUIS. Met andere woorden: de bestanden die ik kopieer naar laptop EN externe harde schijf, die zijn NIET veilig. Ik beschouw een bestand pas als “veilig in het archief” als dat goed en wel in het RAID-systeem in de studio zit en op twee aparta kopies daarvan. Dan pas wis ik eventueel de kaartjes, dus nooit op locatie!

Over “hoe ik een huwelijksreportage tot een goed einde breng” kan ik nog wel even doorgaan. Indien er interesse voor is, komt er dus zeker nog wel ooit een vervolg hierop. Maar bij deze heb je alvast een inzicht in welk materiaal ik zoal meesleur en waarom.

Wat ik hiermee vooral wil aantonen, is dat er veel meer bij komt kijken dan je oorspronkelijk zou denken. Het extra materiaal en voorbereidingstijd die een goed uitgevoerde huwelijksreportage nu eenmaal vragen, maken dat ook de kostprijs vaak wat hoger ligt. Maar daar tegenover staat onvoorwaardelijke kwaliteit, ongeacht de omstandigheden…

Roeland

0
Reacties afgesloten