135mm Blog

Recente foto's met leuke verhalen, weetjes en anektdotes

Nutrizion case-study: deel 2

Dit artikel werd geschreven door Roeland op Thursday, 3 February, 2011

Packshot voor Nutrizion

In deel 1 had ik het al over goeie afspraken, duidelijke offertes, testshots en dergelijke. Vandaag gaan we echt aan de slag en doe ik een beetje uit de doeken hoe er te werk gegaan wordt bij de shoot zelf.

Omdat productiviteit, dus snelheid, belangrijk is, staat of valt alles met een goeie voorbereiding en een goeie standaard workflow. Dat laatste is met een fancy woord zo veel gezegd als: zorg dat het bandwerk wordt. In totaal moeten er een 300-tal producten gefotografeerd worden, dus het laatste wat je wil is volledig van nul beginnen voor alle 300. Hoewel ik hiervan geen “lighting-tutorial” wil maken, ga ik er even van uit dat we beginnen in een lege studio en stap voor stap opbouwen. Hieronder is een snelle schets van hoe ik alles opstel. Superpro geschetst zoals je ziet, maar ik loop er wel even met jullie doorheen.

Schets lichtopstelling

Ik begin met het opstellen van een witte achtergrond. In mijn geval een rol papier van een dikke meter breed, en pakweg 1,5 meter lang (hoog dus). In feite is de rol 11 meter lang want het gaat over een stuk van een Colorama achtergrondrol, maar dat is naast de kwestie. Essentie om te onthouden: zorg dat je achtergrond net groot is om heel het beeld te vullen, maar zorg dat de achtergrond niet te groot wordt. Tegenstrijdig? Niet echt. Ik wil een volledig witte achtergrond, dat betekent dat die achtergrond later in essentie een “tegenlicht” wordt. Hoe sterker dat licht, hoe meer nare dingen er gaan gebeuren met de foto: overstraling, verlies aan contrast,… Truuc is dus om alle licht zo veel mogelijk onder controle te houden. Door je achtergrond zo klein mogelijk te houden, zorg je ervoor dat er geen onnodig licht in de studio gaat reflecteren en zo allerlei akelige dingen gaat doen… Daarom hangt de keuze van je objectief (brandpuntsafstand) onlosmakelijk samen met die achtergrond. Probeer niet met extreem groothoek te werken, maar met tele. Bij gebruik van een groothoeklens zal er meer achtergrond nodig zijn om je beeld te vullen, en dus ook meer licht om de achtergrond uit te lichten. Niet goed dus. Door een telelens te gebruiken, wordt het stuk achtergrond in beeld veel kleiner, dus minder licht nodig, dus blije fotograaf.

Trouwens, een andere factor waar ik rekening mee hou: zorg dat alle producten kunnen gefotografeerd worden voor dezelfde achtergrond, dus zonder die achtergrond te moeten switchen naar groter of kleiner. Bandwerk remember? In dit geval viel dat trouwens nogal mee. Alle producten zijn nagenoeg even groot, dus alles kon probleemloos in dezelfde set geplaatst worden. Door in of uit te zoomen werd de uitsnede bepaald, waardoor de camera heel de tijd onaangeroerd kon blijven op het statief (op het zoomen na dan).

Goed, we hebben dus een achtergrond en we weten met welk objectief we gaan werken, en dus ook waar de camera zal staan. Volgende stap: een tafel voor de producten. Ik werk niet met een zogeheten “opnametafel” omdat ik die te eenzijdig (en te duur) vind, maar ik werk met een plank op vier poten. Bijna letterlijk trouwens (artsy-fartsy picture below). Kortom: “iets om de spullen op te zetten”. Enige wat telt is de ondergrond of het “tafelblad”, want dat blijft in beeld. Ik heb een stuk wit plexi gebruikt van 1 meter bij 1 meter. Door het camerastandpunt juist te kiezen, zorg je dat de witte achtergrond reflecteert in dit plexi, waardoor ook de ondergrond mooi wit wordt en dat onder-en achtergrond naadloos in mekaar lopen. Op voorwaarde dat je dit deftig uitlicht tenminste, maar daarover zo dadelijk meer.

tafel

Ondergrond: check. Nu: belichting. Als je het hebt over een witte achtergrond, dan betekent dit altijd: licht dat op de achtergrond moet vallen. In dit geval komt onder de tafel, dus uit het beeld, een flits die enkel de achtergrond belicht en er dus voor zorgt dat die achtergrond perfect wit wordt. Voor de techneuten: “wit” in deze context betekent: 255 punten in de drie kleurkanalen. Dus bv 250, 250, 250 is GEEN WIT, maar doortekend wit en dat is niet hetzelfde… Ik (en meer nog, de klant) wil wit zonder doortekening. Hiervoor zal je achtergrondlicht 1,5 stops sterker moeten zijn dan je hoofdlicht. En net daar zit wat velen zo moeilijk vinden aan werken bij een witte achtergrond: de lichtratio’s zijn uiterst belangrijk en moeten kloppen!

Het hoofdlicht was in dit geval een grote softbox (Chimera Octa, 90 cm) die links stond (zie schets). De aard van het hoofdlicht hangt af van de aard van de producten: directe of diffuse reflectie, wit of zwart, transparant of niet,… Het hoofdlicht zal je dus tijdens de shoot wat moeten variëren meestal. In het geval van Nutrizion zijn de producten bijna allemaal heel gelijkaardig, dus er was weinig aanpassing nodig, buiten af en toe de hoek wat veranderen om een reflectie wat bij te sturen. Deze hele beschrijving mag je dan ook niet veralgemenen, het gaat tenslotte om een “case-study”: andere case = andere study. Op de schets zie je aan weerszijden van het product ook een “witte scrim”, of een wit scherm / paneel. Dit dient om schaduw op te lichten en een symmetrische reflectie te krijgen op de producten, en om eventuele reflecties van voorwerpen in de studio te vermijden. Soms wordt er ook gewerkt met een wit paneel boven het product, waardoor het product in een witte “tent” komt te staan. Hier deed ik dat echter bewust niet: een bovenpaneel zou de bovenkant van het product te fel belichten, waardoor het deksel zou opgaan in de achtergrond (puur wit tegen puur wit). De deksels waren voornamelijk van fel reflecterend plastic, wat puur wit zou worden op de foto. Dekselse deksels dus (sorry, dit moest gewoon).

Verder zie je op de schets ook dat zowel achtergrondlicht als hoofdlicht elk aan een generator hangen (ontcijferen wie ontcijferen kan) en dat ik de powersettings mooi genoteerd heb. Hoewel, mooi… Dit laatste is voor de continuïteit en snelheid: als ik de opnames in meerdere keren zou moeten (of later nog producten extra fotograferen), dan hoef ik alles maar af te lezen van de schets en in no time ben ik opnieuw vertrokken met identiek hetzelfde resultaat. En ik hoor de (aandachtige) techneuten al denken: “Moest het achtergrondlicht niet exact 1,5 stops sterker zijn? Dat is toch niet het geval op de schets”. Klopt inderdaad. Bijna. Want het hoofdlicht komt van een softbox en gaat ook nog eens door de scrim, waardoor er heel wat licht verloren gaat. Dus hoewel de SETTINGS op de generator dit niet doen vermoeden, de verhouding in LICHTOPBRENGST klopt wel degelijk. Ik heb het zelf gemeten, dus geloof me maar gewoon 😉

En daarmee is de set min of meer klaar. De camera is gekoppeld aan een Macbook Pro (15″ voor de puristen) en kan dus rechtstreeks vanuit Lightroom bediend worden. Bedienen is trouwens een groot woord: lichtopstelling is constant, dus instellingen van de camera ook. En om te illustreren hoe ver het bandwerk gaat: de juiste plaats op de set voor de producten is gemarkeerd met een heel klein stukje tape, waardoor elk product op exact dezelfde plaats komt te staan, dus gegarandeerd constante belichting. Bijgevolg hoef ik in Lightroom enkel nog op “het knopje” te drukken om een foto te maken. Die komt dan onmiddellijk op de laptop, die het op zijn beurt wegschrijft recht naar het archief: een Lacie 4 Big (Raid 1) en een tweede externe HDD als backup. Ieder beeld wordt dan op de laptop even geïnspecteerd om zeker te zijn dat er geen onnodige retouche zal optreden. Trouwens: elk product wordt afgestoft voor het gefotografeerd wordt, net om de postproductie te beperken. Maar hoe goed je dit ook doet: retouche zal je altijd hebben, want echt stofvrij krijg je je onderwerpen nooit. Maar alle beetjes helpen uiteraard…

En de rest is bandwerk dus. Links in de studio staan alle te fotograferen producten. Die gaan één voor één op de set en daarna naar rechts in de studio. Dergelijke organisatie is wat mij betreft noodzakelijk, want na een uurtje lijken al die dingen eender, en je wil echt niet moeten gaan zoeken “of ik die nu al heb of niet”. Alles wordt uiteraard ook bijgehouden op een productlist van de klant. Dus als alles rechts in de studio staat en niks meer links, dan ben je klaar met opnames, en kan de postproductie beginnen. Maar daarover een andere keer meer…

Trouwens: ik heb een screencapture / filmpje klaar voor de postproductie, dus dat komt er normaal gezien snel aan. Merk ook op dat de artsy-fartsy foto van “de plank en poten” (zie hoger) VANDAAG gemaakt werd en VANDAAG gepubliceerd. Dus dit is dan ook meteen Dag 11 van mijn 365. MUHAHAAAAAAAAA. Nee serieus: dat is op dit moment de enige manier om de 365 te combineren met wat (hopelijk) interessante inhoud. En om muggenzifters helemaal te ontkrachten: onderaan nog een snapshot, vandaag gemaakt, opgesloten in de studio. Nah.

Opgesloten in de studio

Tot morgen,

Roeland

0
Reacties afgesloten