135mm Blog

Recente foto's met leuke verhalen, weetjes en anektdotes

Mijn ongezouten mening

Dit artikel werd geschreven door Roeland op Monday, 10 January, 2011

Let me Google that for you

Ik was van plan om vandaag een artikel te schrijven over kribbel-krabbel doen als fotograaf, maar die onzin zal even moeten wachten.  In mijn mailbox kwam in de loop van de middag een veel leukere (sarcasme is me niet vreemd) bron van inspiratie binnengerold.  Omdat eerlijkheid niet altijd gewaardeerd wordt zal ik proberen om zo vaag mogelijk te blijven en zo niemand persoonlijk aan te vallen.  Of die poging gaat lukken is iets anders, “insiders” zullen namelijk meteen weten waarover ik het heb.  Maar so be it.  Ik wil een concreet geval trouwens enkel gebruiken als illustratie van een breder probleem.  Laten we de mail die ik vandaag ontving de spreekwoordelijke druppel noemen die me beweegt om hier mijn frustratie te uiten.  Genoeg geëmmerd, hier gaan we…

Situatie:  Fotograaf X vraagt aan de collega fotografen raad over hoe een bepaalde opdracht, die al herhaaldelijk werd uitgevoerd voor een klant, nu eigenlijk best gedaan wordt.  Fotograaf X heeft wat materiaal daarvoor aangekocht, maar kan er niet zo goed mee uit de voeten en worstelt nog wat met de techniek.  Het gaat over een grote opdracht, voor een grote klant.  Fotograaf X sluit af met de vraag naar goeie workshops of opleidingen over dit topic.

Hier dan enkele spontane, en dus onsamenhangende, gedachten die door me heen gaan als ik zoiets lees.

“Je zal die grote klant maar zijn:   Ik betaal een fotograaf die me zegt te kunnen helpen, maar achter mijn rug moet die nog snel even gaan leren hoe het moet”

“Hoe heeft fotograaf X die opdracht dan vorige keren uitgevoerd?”

“Hoe heeft fotograaf X die opdracht de eerste keer binnengehaald, laat staan de keren daarna?”

“Hoe bepaalt fotograaf X in godsnaam hoeveel de klant moet betalen?  Hoe maak je een offerte als je niet eens weet hoe je de opdracht exact gaat uitvoeren?”

Laat me dit artikel (dat belooft lang te worden:  be advised!) verderzetten met die laatste vraag als eerste.  Hoe kan je een correcte prijs voorstellen aan een klant als je geen idee hebt hoe je de opdracht gaat uitvoeren?  Zeg je dan gewoon dat het X euro per uur gaat kosten?  Daar is die klant vet mee, en ik snap niet dat er nog mensen / bedrijven zijn die daarmee vrede nemen.  Beetje hetzelfde als een aannemer vragen een huis te bouwen aan X euro per uur zonder meer.  “We zullen wel zien waar het eindigt”.  Maar blijkbaar is fotograaf X er toch in geslaagd een offerte te maken die de klant al meermaals heeft kunnen overtuigen.  Het zal dan wel aan mij liggen, maar als de opdracht wordt uitgevoerd aan een correcte prijs (wat dat dan ook mag betekenen), dan berust dit volgens mij op zuiver toeval.   Kans is volgens mij zeer groot dat er of veel te veel, of veel te weinig wordt gerekend.  Beiden zijn slecht, voor beide partijen (en voor de rest van de fotografen trouwens).  Zonder al te ver van het onderwerp af te wijken:   een correcte prijs is een prijs die AL JE KOSTEN dekt PLUS een winst.  Iedereen gaat werken om geld te verdienen, dus ook een fotograaf.  Geen winst = geen geld verdiend.  Weet je niet hoe je een opdracht gaat uitvoeren, dan weet je ook niet wat je kosten zijn.  Zo simpel zie ik het…

Ik stel me daarnaast ten zeerste de vraag hoe eerlijk die fotograaf is naar die klant toe. Is iedere fotograaf verplicht alle technieken te kennen dan?  Nee, helemaal niet.  Wie zonder zonde is werpe de eerste steen.  Ik niet dus, want zelf twijfel ik nog alle dagen aan het hoe en wat van sommige opdrachten.  Daarom geloof ik ook heilig in principes zoals “constant bijscholen” en “delen van kennis”.  Fotografen die beweren alles te kennen en te kunnen zijn leugenaars.  Of te zelfverzekerd om goed te zijn.  Zelf ben ik echter zo eerlijk (of naïef?) om tegen een klant te zeggen dat ik eerst iets wil checken voor ik uitsluitsel geef bij een bepaalde vraag of probleem.  Of ik vraag of ik eerst eens kan komen kijken naar de locatie, de producten,… voor ik verder uitweidt over prijs en aanpak.  Ik heb nog nooit iemand ontmoet die daarmee problemen had.  Waar ik vroeger dacht dat ik op die manier onprofessioneel zou overkomen, weet ik nu dat in veel gevallen net het tegendeel waar is.  Ik kan dus alleen maar hopen dat fotograaf X ook een zekere eerlijkheid handhaaft naar zijn klant.

Fotograaf X vraagt ook naar goeie opleidingen en workshops over betreffende technieken.  Ironische ik denkt dan meteen: “een opleiding fotografie misschien?”.  Maar toegegeven, die opmerking is wat grof en neem ik dus bij deze terug.  Ik ken fotograaf X niet (persoonlijk), maar ik ga ervan uit dat het gaat om een gediplomeerde collega.  Niet dat een diploma heilig is, verre van, maar aangezien het in mijn ogen ging over basistechnieken,…  Laten we uitgaan van “het voordeel van de twijfel” en veronderstellen dat de opdracht in kwestie gewoon buiten de dagelijkse routine van fotograaf X ligt.  In dat geval is het uiteraard normaal dat ook basistechnieken wat moeten opgefrist worden en is de vraag naar opleidingen of workshops geheel terecht.  Toch vind ik (zoals het een echte grumpy old man betaamt) dat het getuigt van weinig moeite om de vraag gewoon te lanceren bij de collega’s, hopend op de ultieme tip.  Op zoek naar tips over fotografie?  Let me Google that for you… Hiermee ben je wel even zoet denk ik, maar waarschijnlijk is net dat het probleem.  Let op dat ik bij dit linkje een heel algemene zoekterm gebruikte, het probleem van fotograaf X is specifieker en levert wel degelijk waardevolle hits op zonder al te veel moeite.  Trouwens, de vraag waar ik het meest allergisch aan ben is:  “Ik zoek een geschikte locatie voor huwelijksfoto’s in regio X of Y, dit is wat uit mijn richting.”.  Wat is er mis misschien met wat eigen research?  Locatie en stijl hangen onlosmakelijk samen.   Stijl van de fotograaf en stijl van het koppel.  Andere fotografen kunnen die vraag nooit beantwoorden voor een collega.  Maar dat is weer niet terzake, ik wijk af…

Vanwaar dit ellenlang gezeur?  Persoolijke wrok tegen fotograaf X?  Nee hoor.  Ik heb geen enkele reden om afgunstig te zijn op fotograaf X:  ik werk momenteel aan een identieke opdracht, dus ik zou de klant van fotograaf X moeten hebben doorverwijzen wegens “geen tijd”.  Ik heb het gewoon altijd moeilijk bij dergelijke vragen, omdat het stellen van die vragen gewoonweg regelrecht ingaat tegen mijn eigen visie en filosofie.  En laat mijn visie en denkwijze me nu net zo na aan het hart liggen…  Hoewel een goeie band en een hecht netwerk van collega fotografen heel belangrijk zijn, vind ik dat er grenzen zijn.  Nogmaals:  ik geloof in constant bijleren en delen van kennis, maar dan wel op de juiste manier.  Voor mij is dat in veel gevallen zelfstudie, boeken, internet,…  Alle respect voor collega’s die op een andere manier hun kennis up to date houden, maar gewoonweg vragen hoe een opdracht best moet uitgevoerd worden en daarbij zwaar veralgemenend tewerk gaan en lang niet genoeg info geven, gaat voor mij een straat te ver.

Maar om matigend af te sluiten:  ik besef dat mijn mening wel aan mijn verwrongen visie zal liggen.  Dus fotograaf X:  een welgemeende sorry als je je aangevallen voelt, het ligt aan mij en daar ben ik me van bewust.  Maar eerlijk is eerlijk.  Ik ging eerlijk bloggen vanaf 2011 en dat heb ik bij deze gedaan.

Take it or leave it…

Roeland

1
Reageren niet meer mogelijk
  1. Ik kan je gelijk geven Roeland, die gedachten heb ik ook gehad ….