135mm Blog

Recente foto's met leuke verhalen, weetjes en anektdotes

Experimenteren met camera’s

Dit artikel werd geschreven door Roeland op Thursday, 13 January, 2011

Wenskaart 2011:  portret door de viewfinder van Rolleicord

Veel fotografen zullen vinden dat het een must is, maar ik niet: zelf gemaakte wenskaartjes sturen voor Nieuwjaar. Het was dan ook enkele jaren geleden dat ik hier nog aan meedeed. Ik ben dan ook meestal niet zo weg van de klassieke kaartjes die de revue passeren: sneeuwlandschappen tot ze aan je oren uitkomen. Zeker dit jaar, want aan sneeuw geen gebrek…

Zelf ben ik eerder van het principe:  als ik geen origineel idee heb voor een kaartje, dan doe ik het gewoon niet.  Uiteraard ben ik me ervan bewust dat originaliteit een relatief begrip is, maar dit jaar had ik een “niet standaard” idee.  Hierboven het resultaat.  Als je een bijna-twee-jaar-oude peuter in huis hebt, dan wordt die al gauw het onderwerp van je wenskaart.  Maar ik wou dus iets origineels doen.  Zwaar geïnspireerd door het werk van Jeremy Cowart ging ik aan de slag.

Wat velen zal verwonderen, is dat hier relatief weinig Photoshop aan te pas kwam.  Om te beginnen heb ik een oude fotocamera, een Rolleicord, op een statiefje gezet.  Dit is het soort camera waar je van bovenuit “op neerkijkt” om het beeld geprojecteerd te zien op het matglas.  Die camera werd dus gericht en scherpgesteld op de stoel met Corneel.  Dan richtte ik mijn camera (Nikon D3) naar beneden op de Rolleicord, scherpgesteld op het beeld op het matglas.  Mijn camera stond op een statief.  Beide statieven, waarvan de poten voor een stuk in beeld kwamen, werden gecamoufleerd met een zwarte doek en een boa van witte veertjes, die zo dus de onscherpe ondergrond vormen.  Bovenaan op het matglas van de Rolleicord heb ik een zwart strookje papier gelegd met de tekst “Happy 2011” op geschreven met een goudkleurig stiftje.  Hiermee is alles klaar voor de eigenlijke opname.

Om de rode lijnen en kleuren te maken, gebruik ik een laserpointer.  Ik werk met een trage sluitertijd (ergens tussen 5 en 10 seconden als ik het me juist herinner).  De studioflits gaat af aan het begin van deze sluitertijd en belicht Corneel.  Deze flits duurt uiteraard maar een fractie van een seconde, de rest van de sluitertijd heb je dus de tijd om te “tekenen” met de laserpointer, wat zorgt voor de rode vegen.  Om nog wat meer “textuur” toe te voegen liet ik Liesbeth achter Corneel stappen met een klein zaklampje van zodra de flits was afgegaan.  Liesbeth blijft onzichtbaar want op dat moment is het al terug donker, maar het licht van het zaklampje zie je aan Corneel zijn hoofd.  Je ziet ook dat de randen van het beeld op het matglas heel donker zijn, Corneel zit precies in een “lichte cirkel”.  Ook dit effect krijg je automatisch.  Het heet vignettering en die treedt heel vaak op bij lenzen van dergelijke oude camera’s.  Ook hier heb je dus geen Photoshop voor nodig.

Met andere woorden, deze foto kan perfect zonder enige kunstgreep achteraf.  Toch heb ik even gefoeteld.  Ik wou namelijk een duidelijk kleurcontrast:  blauw voor de achtergrond en warm geel voor het beeld van Corneel.  Dit idee kan perfect uitgevoerd worden met kleurfilters over de flits in combinatie met een aangepaste witbalans in de camera (voor de blauwe achtergrond).  Jammer genoeg ontstond dit idee bij mij pas tijdens de shoot, op een moment dat Corneel het stilzitten al meer dan beu was (na 5 minuten dus).  Als ik op dat moment nog filters had moeten aanbrengen voor de flits, dan was er van fotograferen geen sprake meer geweest.  Daarom besloot ik dan maar die kleurcorrectie te doen in nabewerking.  Dit is trouwens gebeurd op letterlijk 2 minuutjes.  Twee versies van de foto maken in Lightroom, één die blauw is en één die geel is.  Die twee kan je dan easy-peasy in mekaar werken in Photoshop met bijvoorbeeld een laagmasker.

En daarmee heb ik dit jaar dus nog eens een kaartje rondgestuurd met “eigen werk” erop waar ik tevreden over ben.  Voor de stijl kan je vallen of niet, maar voor mij is het “eens wat anders”.  Meestal is mijn studiowerk heel eenvoudig (witte of egale achtergrond, niet al te veel attributen,…) dus dit idee was een verademing voor mij.  Af en toe experimenteren is trouwens nodig om de creativiteit te stimuleren.  En dat is bij deze bewezen, want ik heb alweer enkele nieuwe ideeën die verderbreien aan deze techniek.

In de gaten houden dus!

Roeland

3
Reageren niet meer mogelijk
  1. Roeland,

    knap gedaan, dit is eigentijdse fotografie.

    misschien tot binnenkort in de headset….

    Groetjes,

    Marc

  2. Dank u Marc! Komend van mijn mentor en leermeester van weleer is dit een leuke reactie 😉

    Op de toren kom ik al even niet meer hoor, maar misschien zie ik je wel passeren boven Leuven. Geniet ervan!

    Roeland

  3. ha die heb ik ook gezien online!
    zalige fotograaf.

    mooie foto geworden